A

nne babasıyla birlikte uyuyan, kendi yatağında uyumaya direnen veya korkan çocuklarla sık sık karşılaşıyoruz. Birlikte uyumak hem çocuğun uyku saatini ayarlamak, gece uyanmalarının ve korkularının önüne geçmek, hem de uykuya geçerken yaşanan tartışmaların önüne geçmek için sıklıkla başvurulan bir yol. Peki ebeveynle uyuyan çocuk gerçekten neler hissediyor?

Her çocuk yaşına göre belirli gelişimler yaşar. Nasıl ki çocuklar yürümeye, tek başına yemek yiyebilmeye, tuvalete gidebilmeye başlıyorsa, aslında tek başına uyumak da zamanı geldiğinde ulaşılması gereken bir noktadır. Kendi yatağında tek başına uyumak çocuğun bireyselleşmesi ve özerkliği için oldukça önemli bir adımdır. Aynı zamanda yalnız uyumak çocuğun ebeveyn ile belirli bir süre ayrı kalmayı kaldırabilmesi ve buna alışabilmesi açısından önem taşımaktadır. Çocuğunuzun bu beceriyi erken çocukluk döneminde kazanması sağlıklı bir çocukluk için önemli olup, sağlıklı bir yetişkinliğe giden yolda ona yardımcı olacaktır.

Anne ve babanın yatağı sizin özel alanınızdır. Bu özel alanınızı çocuğunuzla paylaşmanız aile içindeki dinamikleri de olumsuz yönde etkileyebilir.

Çocuklar çevrenin ve ebeveynin sınırlarını zorlamaktan ve test etmekten hoşlanırlar. Bu durum aileleri zaman zaman zorlasa da unutulmaması gereken durum günün sonunda çocukların ebeveyni güçlü görmek ve kontrolün onların elinde olduğunu bilmek isteyişidir. Onların isteklerini bir yana bırakıp onlar için en iyisini sizin yapacağınızdan emin olmak isterler. Sizin kontrolü kaybettiğinizi veya onlara verdiğinizi fark etmek korkmalarına sebep olacaktır. Çocuğunuzla birlikte uyumanız onun sizi eşinizden ayırabilecek güce sahip olduğunu düşünmesine yol açar. Eğer boşanmış bir ebeveynseniz bu sefer yatağı çocuğunuzla paylaşmanız onun eşinizin yerini almasına izin verdiğinizi düşündürecek veya boşanma durumundan kendisini sorumlu tutmasına sebep olacaktır.

Çocuğunuz gerçekten tek başına uyumaktan korkuyor ise zaten onunla birlikte yatmanız bu sorunu çözmeyecek sadece erteleyecek ve çözümünü zorlaştıracaktır. Bu durumda yapabileceğiniz en sağlıklı yaklaşım, çocuğunuzun korkusunun altında yatan sebepleri anlamaya çalışmak ve bunlarla ilgili konuşmaktır. Çözüme ulaşamıyorsanız, bir uzman desteği almaktan çekinmeyin.