A

ileye yeni bir çocuk gelmesi çocuğun hayatında büyük bir değişiklik olup, kendini yetersiz, sevilmeyen ve ikinci planda hissetmesine sebep olabilmektedir. Ebeveyn çocuğa yeni bir kardeş geleceği haberini büyük bir heyecan ve mutlulukla verebilirler; ancak unutulmamalıdır ki bu durum çocuğun hayatını artık bir kişiyle daha paylaşacağı algısını yaratmaktadır.  Bu durumda ebeveynler en çok çocuğun kıskançlık ve suçluluk duygularıyla baş etmek durumunda kalmaktadırlar. Eğer anne baba çocuğun bu duygularını kabul etmez, bunlardan korkar veya ayıplarlarsa çocuk suçluluk hissetmeye başlayacak ve yükü daha da ağırlaşacaktır.

Her çocuğun tepkisi mizacına ve yaşına göre farklılık gösterir. Örneğin 1-3 yaş arasındaki çocuklar yeni bir kardeşin geleceği haberi ile ebeveynin sevgisini kaybetmekten korkabilir ve buna göre tepki verebilirler. Bu yaş grubu ihtiyaçlarını ve arzularını ertelemekte güçlük çektiğinden, yeni kardeşin gelişi ile birlikte kendini geri planda kalmış ve ihtiyaçları karşılanmıyormuş gibi hissedebilir. Çocuklar yeni bir kardeşin gelişi ile birlikte sıklıkla bebek gibi davranmaya başlar. Bebeğin daha fazla ilgiye ihtiyaç duyduklarını bildikleri için bu regresyon(gerileme) durumu oldukça normal karşılanmalıdır. Çocuk duygularını bu şekilde ifade ederken anne babanın yapması gereken şey bunu fark edip çocuk yerine onun duygularını sözel olarak ifade etmektir. Duygularının anlaşıldığını ve kabul edildiğini gören çocuk bu gerileme davranışlarından vazgeçecek ve konuşmaya yönelecektir.

Bazı durumlarda ise çocuklar kıskançlıklarını yeni kardeş için anne veya baba yerine geçerek, çok fazla sorumluluk alarak kapatmaya çalışırlar. Ebeveynler çocuğun tek görevinin çocuk olmak olduğunu unutmamalı, bu davranışlarının ise bir yardım çağrısı olduğunu unutmamalıdır. Çocuğa altından kalkamayacağı roller ve sorumluluklar vermek yalnızca yetersizlik duygusunu içselleştirmesine sebep olacaktır.

Son olarak, anne babaların dikkat etmesi gereken nokta çocuğa suçluluk duygusu yaşatmamaktır. Kardeşini kıskandığını fark edip ‘kardeşini nasıl sevmezsin’, ‘sen onun ablasısın hiç yakışıyor mu’ gibi tepkiler yerine kardeşini de kendisini de çok sevdikleri ve ikisini ayırmadıkları anlatılmalıdır.